Wpływ reklamy na smak lodów

Coś ostatnio niesystematyczna jestem... Chyba to ten czerwiec tak na mnie działa: słonko, ciepło, wyjść się z domu chce. W środę skończyłam pisać egzaminy, więc teraz odpoczywam i się relaksuję. Na weekend muszę przygotować tort (niebieski), i to właśnie on głównie pochłania moje cukiernicze plany. Na środę jakiś drobiazg do szkoły, którego też jeszcze nie sprecyzowałam... Poza tym w kuchni czas spędzam głównie na kręceniu lodów - ogromnie mi się to zajęcie podoba! Tyle smaków, tyle pomysłów do wypróbowania. A co jeden, to lepszy! Czyste szaleństwo...

Mam pytanie, pozornie niezwiązane z temat, a jednak bardzo mu bliskie: jak działają na Was reklamy? Zobaczycie coś w telewizji czy gazecie, i od razu pędzicie do sklepu? Udajecie, że nic Was to nie obchodzi, ale jednak rozglądacie się właśnie za to jedną rzeczą? Czy może reklamy zupełnie nie mają na Was wpływu, i polegacie tylko na sobie...?

U mnie bywa różnie, choć zdarza się, że zapragnę reklamowanego produktu. Sprawa jednak jest o tyle prosta, że bardzo szybko zapominam. Jeśli od razu nie wybiorę się na zakupy albo nie zrobię notatki w kalendarzu, wylatuje mi z głowy.

Są jednak reklamy, które uparcie mnie prześladują. Tak właśnie było z mrożonym skyrem - pokazywali go w telewizji po kilka razy dziennie, na różnych programach. Zaintrygował mnie, i gdy w końcu któregoś dnia byłam w sklepie, udałam się w stronę zamrażarek. Osłupiałam, gdy zobaczyłam cenę - tyle pieniędzy za takie małe pudełeczko...?! No chyba ktoś zupełnie zwariował... Mimo wszystko jednak chciałam go spróbować. I tu odezwało się moje blogerskie ja - za drogie, żeby kupić? Zrobię sobie sama! Uważnie przeczytałam listę składników, chwilę pomyślałam, i kupiłam, co trzeba. Cała zadowolona wróciłam do domu i ukręciłam sobie wyjątkowe lody. Wyszły pyszne. Czy takie, jak oryginalne? Nie mam bladego pojęcia, ale może kiedyś spróbuję... Może, bo te domowe smakują wybornie. I już mnie do tych sklepowych nie ciągnie wcale.

Czym jest skyr? To taki jakby jogurt naturalny, bardzo gęsty i nieco łagodniejszy w smaku. Czym najlepiej zastąpić? Jogurtem greckim, może wymieszanym z odrobiną serka homogenizowanego. Moim zdaniem powinno działać.

Ja swoje lody wymieszałam z jeżynami, bo akurat były w niezwykle zachęcającej cenie. Do tego nieco cydru - dzięki niemu lody mają subtelny posmak bzu. Mi to odpowiada, bo bardzo go lubię. Można pominąć albo zastąpić syropem, albo cydrem jabłkowym czy cytrynowym. 

W ogóle przy lodach można fantazjować do woli. Ja mam w zamrażarce jeszcze cztery inne smaki, każdy zachwycający. Już niedługo wszystkie pokażę - pogoda bowiem do konsumpcji lodów zachęca ogromnie.

Lody jeżynowe ze skyrem

Składniki:

(na 1 l lodów)

• 250 g jeżyn
• 100 g cukru
• 150 ml cydru bzowego
• 500 g skyra
• 150 ml śmietany kremówki (38%)

Z cukru i cydru zagotować syrop. Gdy cukier się rozpuści, a syrop zredukuje o mniej więcej 1/3, dodać umyte jeżyny. Gotować 5 minut, aż zmiękną. Przestudzić, przetrzeć przez sitko, schłodzić do temperatury lodówkowej.

Masę jeżynową wymieszać ze skyrem i kremówką.

Przelać do maszyny do lodów. Gdy skończy pracę, przełożyć lody do plastikowego pojemnika i zamrozić.

Smacznego!

Choć w prognozie straszyli deszczem, pogoda dopisuje wyjątkowo. Cały weekend świeciło słonko, było cieplutko i przyjemnie. Powoli zaczynam łapać słonko, pojawiły się już pierwsze na nosie piegi. Mmm... Uwielbiam lato!

Prawie Pavlova

Tematem wspólnego gotowania na dziś jest Pavlova. Deser absolutnie idealny - krucha na zewnątrz i cudownie ciągnąca w środku beza, chmura delikatnej i leciutkiej bitej śmietany, a na wierzchu całe mnóstwo soczystych owoców... Marzenie. Miliard kalorii, a nie można się oprzeć kolejnemu kawałkowi. Czysta rozkosz. Nie wiem, co mam jeszcze napisać, żeby Was do Pavlovej przekonać - musicie spróbować sami. 

Wbrew pozorom nie taka trudna do wykonania, choć bywa kapryśna. Zdarza jej się opaść albo zrumienić za bardzo. Warta jest jednak całego poświęconego jej czasu - smak wynagradza wszystko przy każdym kolejnym kęsie... Poezja.

Ja tym razem troszkę odeszłam od tematu, i jest to raczej wariacja na temat. Zainspirował mnie przepis na krem z gazetki Pieczenie jest proste, nr 2/2014. Rabarbar z dodatkiem ajerkoniaku? To musiało być pyszne! W oryginale kremem napełniono rożki z ciasta francuskiego; ja nie mam odpowiednich foremek, ale kremu chciałam spróbować. Pomyślałam sobie, że do słodkiej bezy będzie jak znalazł. I się nie pomyliłam. Wyszedł lekko kwaskowy i świetnie równoważy obłędną słodycz bezowych blatów. Upiekłam cztery, bo miałam dużo białek, poza tym w takiej formie tortu bezowego jeszcze nie przygotowywałam. Na wierzch bita śmietana i truskawki - i wyszło coś wspaniałego.Tort smakuje bosko, i mimo swoich rozmiarów, znika błyskawicznie.

Co do kremu, trochę rozczarował mnie jego kolor. Na zdjęciach był cudownie różowy, mi wyszedł taki troszkę... Niewyraźny. Ale może to kwestia użytego rabarbaru. Albo Photoshopa - któż to wie. Smak ajerkoniaku jest tylko delikatnie wyczuwalny - następnym razem z pewnością dodam go więcej - wyjdzie tort, którym będzie można się upić.

Tak czy inaczej - polecam ogromnie, bo chociaż nie wyszedł dokładnie tak, jak go sobie wyobraziłam, to smakował bajecznie.

Razem ze mną bezy upiekła Siankoo. Dziękuję za wspólną zabawę - jak zawsze, czysta przyjemność.

Tort bezowy z kremem rabarbarowo-ajerkoniakowym

Składniki:

(na tort o średnicy 22-24 cm)

bezy:

• 6 białek
• 300 g cukru
• 1/2 łyżeczki soli
• 1 łyżeczka białego octu winnego

krem:

• 350 g rabarbaru
• 100 g cukru
• 4 listki żelatyny
• 350 ml śmietany kremówki (38%)
• 2 łyżeczki cukru waniliowego
• 6 łyżek ajerkoniaku

dodatkowo:

• 250 ml śmietany kremówki (38%)
• 350 g truskawek

Białka ubić z solą na sztywno, pod koniec partiami dodając cukier. Na końcu wlać ocet, połączyć.

Na papierze do pieczenia wyrysować 4 koła o średnicy 22 cm, ułożyć na blachach. Masę bezową podzielić na 4 równe części, wyłożyć równomiernie na odrysowane koła łyżką lub za pomocą woreczka cukierniczego z dużą okrągłą końcówką.

Piec w 120 st. C. przez 2 godziny.

Ostudzić w uchylonym piekarniku.

Żelatynę namoczyć w zimnej wodzie.

Rabarbar pokroić na kawałki, razem z cukrem umieścić w rondelku. Gotować, aż rabarbar całkowicie zmięknie i zacznie się rozpadać.

Rabarbar zmiksować blenderem na gładką masę. Żelatynę odcisnąć, dodać do rabarbaru, dokładnie wymieszać. Ostudzić.

Kremówkę ubić na sztywno z cukrem waniliowym dodać ajerkoniak, wymieszać. Dodać rabarbar, delikatnie połączyć.

Na paterze ułożyć blat bezy, wyłożyć 1/3 kremu. Przykryć kolejnym blatem, wyłożyć krem, przykryć bezą, rozsmarować resztę kremu i przycisnąć ostatnim blatem. Wstawić do lodówki.

Przed podaniem ubić pozostałą kremówkę, wyłożyć na wierzch ciasta. Udekorować truskawkami.

Smacznego!

Egzaminy zaliczone. Dwa z trzech. Na wyniki ostatniego będę czekać około trzech tygodni. Cóż, postaram się po prostu o nim zapomnieć...

Egzaminacyjne paranoje. I ciasteczka na rozluźnienie

Najgorsze przy okazji egzaminów jest oczekiwanie na wyniki. Owszem, przed testem trzeba się nauczyć, przygotować i w ogóle zrobić wszystko, żeby zdać. Ale jest to przynajmniej produktywne zajęcie, które zdecydowanie zajmuje czas i umysł. Po egzaminie zostaje już tylko czekanie, które dłuży się w nieskończoność... I mnie właśnie ta część stresuje i denerwuje najbardziej. Człowiek już nic nie może zrobić, rozpamiętuje wszystkie błędy, nawet te, których nie popełnił; nie może spać i generalnie popada w lekką paranoję. Nienawidzę czekać na wyniki. Mam nadzieję, że już niedługo je ogłoszą, inaczej chyba zwariuję.

Na rozluźnienie - ciasteczka. Moje co prawda upiekłam już dawno, i zostało po nich tylko wspomnienie, niemniej zdecydowanie nadają się na czas egzaminów: szybkie, proste, nie mogą się nie udać. W dodatku smakują bosko - czekoladowo, troszkę może wytrawnie przez dodatek słonych orzeszków, jednak biała czekolada dodaje im słodyczy i równoważy wszystkie smaki. Ciasteczka są pyszne, i jestem pewna, że każdemu zasmakują. A znalazłam je na blogu Małpa w kuchni. 

Kakaowe ciasteczka z orzeszkami ziemnymi

Składniki:

(na 20-25 sztuk)

• 215 g mąki pszennej
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• 150 g zimnego masła
• 55 g cukru
• 1 łyżeczka cukru waniliowego
• 1 żółtko
• 20 g kakao
• 70 g solonych orzeszków ziemnych

dodatkowo:

• 65 g białej czekolady
• 2 łyżki śmietany kremówki (38%)

Mąkę przesiać, wymieszać z proszkiem, cukrem, cukrem wnailiowym i kakao. Posiekać z zimnym masłem, dodać żółtko, szybko zagnieść ciasto. Na końcu dodać posiekane orzechy, wgnieść w ciasto.

Z masy uformować wałeczek o średnicy 4-5 cm, zawinąć w folię spożywczą, schłodzić w lodówce przez 1 godzinę.

Po tym czasie pokroić wałeczek na 0,5 cm plastry, układać na blasze wyłożonej papierem do pieczenia w niewielkich odstępach. 

Piec w 180 st. C. przez 15 minut.

Ostudzić.

Czekoladę posiekać, rozpuścić z kremówką w kąpieli wodnej. Przełożyć do rękawa cukierniczego z odciętą końcówką, polać ciasteczka. Odstawić do zastygnięcia.

Smacznego!

Za godzinę ostatni egzamin, później jeszcze tylko troszkę szkoły, i wakacje... Nie mogę się doczekać!

Koncert życia. I chałka

Koncert był oszałamiający! Serio. Niesamowite doświadczenie.

Przed koncertem miałam lekkie obawy (głośna muzyka, mnóstwo ludzi i taka mała, zagubiona ja gdzieś po środku), ale okazało się, że były one kompletnie nieuzasadnione.

Przyjechaliśmy już po pierwszym zespole. Później były jeszcze trzy - troszkę przerażające, bardzo, bardzo głośne. Poza tym kiedy ktoś krzyczy do mikrofonu, a ja w głowę zachodzę, w jakim języku próbuje się ze mną porozumieć, to znaczy, że to nie do końca mój typ.

W przerwie wyszliśmy odpocząć. Gdy wróciliśmy po piętnastu minutach, nie było gdzie szpilki wsunąć. Takich tłumów dawno nie widziałam. Szok! Cudem więc jakimś udało nam się przecisnąć w pobliże sceny; znaleźliśmy, muszę przyznać, bardzo dogodną pozycję. 

Gdy na scenę wyszła Metallica... Tego huku nie da się po prostu opisać. Ci wszyscy ludzie, tak od siebie różni, zgodnie klaskali i śpiewali. Muzyka była fantastyczna - koncert jest częścią trasy Metallica by request, co oznacza, że kawałki został wybrane przez publiczność. Same najlepsze: One, Enter sandman, Nothing else matters, The unforgiven, Whiskey in the jar, St. Anger... Całe ciało wibrowało mi w rytm muzyki. Niesamowite przeżycie, ogromnie się cieszę, że udało nam się kupić bilety. Zdecydowanie warte były swojej ceny.

Miniony tydzień miałam bardzo zajęty; koncert, egzamin, jeszcze kilka pomniejszych spraw do załatwienia... Teraz tylko jeszcze w środę muszę stanąć na wysokości zadania, i znów będę mogła spędzać w kuchni więcej czasu. Uff... Dlatego dzisiaj mam dla Was coś dostosowanego do mojego tempa: szybkiego. Przepis znalazłam w Brød: 100 lækre opskrifter i od razu wiedziałam, że to będzie strzał w dziesiątkę. Chałka jest mięciutka i puchata, cudownie chrupie mak między zębami. Lekko słodka za sprawą glazury, ale nada się też do wędliny. Trzeba tylko uważać, żeby się za mocno nie przypiekła - miejcie ją na oku. Jeśli tak jak ja nie macie zbyt dużo czasu - koniecznie wypróbujcie ten przepis.

Szybka chałka z makiem

Składniki:

(na 1 niewielką chałkę)

• 300 g mąki pszennej
• 1 łyżeczka soli
• 2 łyżki mleka w proszku
• 1,25 łyżki cukru
• 15 g świeżych drożdży
• 175 ml wody
• 2 łyżki oleju
• 2 łyżki suchego maku

dodatkowo:

• 1 żółtko
• 1 łyżka mleka
• 1 łyżka cukru pudru
• 1 łyżka suchego maku

Mąkę przesiać do dużej miski, wymieszać z solą i mlekiem w proszku. Po środku zrobić wgłębienie, wkruszyć drożdże, zasypać cukrem. Wlać 1/3 wody, odstawić na 15 minut.

Po tym czasie dodać resztę wody i olej, zagnieść gładkie ciasto.

Odstawić na 2 minuty, dodać mak, dokładnie wgnieść w ciasto.

Ciasto podzielić na 3 równe części, z każdej uformować wałeczek długości 25-30 cm. Zapleść chałkę. Ułożyć na blasze wyłożonej papierem do pieczenia, odstawić do wyrośnięcia na 45-60 minut.

Żółtko roztrzepać z mlekiem, dodać cukier puder, wymieszać. Glazurą posmarować chałkę, posypać makiem.

Piec w 200 st. C. przez 30 minut.

Jeśli chałka za szybko zbrązowieje, przykryć folią.

Ostudzić na kratce.

Smacznego!

A teraz już będę musiała się w sobie zebrać - zaraz jedziemy do rodziców C. W Danii Dzień Ojca obchodzi się nieco wcześniej, bo piątego czerwca, i właśnie dzisiaj spotykamy się z tej okazji. Będzie miło.

O brunchu i obłędnych finansjerkach. I koncercie, na który wybieram się wieczorem

Sobotni brunch udał się znakomicie. Mnóstwo pysznego jedzenia z różnych stron świata. Byli goście z Polski, Hiszpanii, Turcji, Estonii, Niemiec, Włoch, Francji, Anglii, Ukrainy, i sama już nie wiem, skąd jeszcze. Przynieśli dania charakterystyczne dla swoich krajów, ale też te ulubione, własne. Najadłam się... Aż wstyd się przyznać, jak bardzo. Bardzo. Mmm... Poza tym rozmawiałam z wyjątkowo ciekawymi ludźmi, i ogromnie mi się podobało. C. też się cieszył, że go wyciągnęłam, a szczególną radość sprawił mu fakt, że góra naleśników, którą smażył od samego rana, zniknęła błyskawicznie. 

Ja przygotowałam finansjerki, w których zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Zobaczyłam je u Zuzi, i nie mogłam się powstrzymać, żeby ich nie przygotować. Te z poniższego zdjęcia to pierwsza próba - upiekłam je w formie sztabek złota, czyli w tradycyjnej formie. Dodatek rabarbaru sprawdził się znakomicie - jego kwaskowy smak przełamał obłędną słodycz babeczek (a i tak zmniejszyłam ilość cukru o połowę). Biała czekolada w połączeniu z palonym masłem nadała babeczkom orzechowo-karmelowego smaku - coś pysznego. Zabrałam jedną do szkoły na drugie śniadanie, podzieliłam się z koleżanką, która natychmiast zażądała przepisu - tak jej zasmakowały. Na brunch przygotowałam je w formie na muffiny (bardziej podzielna - wyszło 12 sztuk) i z jagodami zamiast rabarbaru - bo tego ostatniego nie mogłam nigdzie dostać. I muszę przyznać, że obie wersje smakują obłędnie - gwarantuję, że się zakochacie. Finansjerki są bardzo proste do przygotowania - trzeba tylko uważać na masło. Chwilę trwa, zanim zacznie brązowieć, ale trzeba uchwycić ten moment - inaczej bardzo łatwo je spalić. Poza tym wykorzystujemy tylko białka - idealny sposób na pozostałości po lodach na przykład... Spróbujcie koniecznie.

Finansjerki z rabarbarem i białą czekoladą

Składniki:

(na 6 sztuk)

• 200 g masła
• 100 g cukru
• 135 g mąki pszennej
• 80 g mielonych migdałów
• 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
• 1/4 łyżeczki soli
• 150 g rabarbaru
• 60 g białej czekolady
• 6 białek

Cukier, mąkę, migdały, proszek i sól wymieszać.

Rabarbar pokroić na plasterki, czekoladę niezbyt drobno posiekać.

Masło rozpuścić. Zamieszać, zwiększyć ognień i gotować, aż zbrązowieje. Zdjąć z palnika, przecedzić, gorące dodać do sypkich składników; wymieszać.

Białka ubić na niezbyt sztywną pianę. Partiami dodawać do ciasta, delikatnie mieszając.

Masę przełożyć do formy wysmarowanej masłem i wysypanej mąką. 

Piec w 180 st. C. przez 25-30 minut.

Przestudzić w formie, następnie wyjąć na kratkę.

Smacznego!

Jestem zajęta. Naprawdę. W piątek pierwszy egzamin, w środę następny. Poza tym dzisiaj idziemy na koncert - zdecydowanie wielkie wydarzenie, gra bowiem Metallica. Bilety kosztowały majątek, ale... Raz się żyje, czyż nie...? Poza tym nie wiadomo, kiedy się taka szansa powtórzy... To mój pierwszy taki prawdziwy koncert - masa ludzi, znany zespół. Strasznie jestem podekscytowana. Mam tylko nadzieję, że mnie nie stratują...

Na Dzień Dziecka - lody truskawkowo-rabarbarowe

Nie mam dzieci. Moi Rodzice są za daleko, żeby świętować ze mną Dzień Dziecka, choć pamiętają o nim zawsze. Postanowiłam więc, że troszkę nas porozpieszczam - w końcu każda okazja jest dobra.

A co może być lepszego na Dzień Dziecka niż lody...? No nic. Przynajmniej moim zdaniem.

Przygotowałam więc wyjątkowo łatwe i niesamowicie pyszne lody truskawkowo-rabarbarowe. Świeży smak truskawek miesza się z kwaśnym rabarbarem, a dzięki dodatkowi skondensowanego, słodkiego mleka nie trzeba zawracać sobie głowy robieniem kremu z żółtek i innymi skomplikowany sprawami. Wystarczy podgotować rabarbar, zmiksować z resztą składników, zamrozić - i gotowe. Lody mają idealną, gładko-kremową konsystencję i pyszny, owocowy smak. Polecam wszystkim - małym i dużym. 

Lody truskawkowo-rabarbarowe

Składniki:

(na 1,3 l lodów)

• 350 g truskawek
• 250 g rabarbaru
• 1 łyżka cukru
• 3 łyżki wody
• 250 ml śmietany kremówki (38%)
• 350 g słodzonego skondensowanego mleka

Rabarbar pokroić na niewielkie kawałki. W garnku skarmelizować cukier z wodą, dodać kawałki rabarbaru. Dusić pod przykryciem, aż zupełnie zmięknie i się rozpadnie. Ostudzić.

Rabarbar zmiksować blenderem z truskawkami na gładką masę, można przetrzeć przez sitko.

Schłodzone w lodówce mleko wymieszać z owocami, dodać kremówkę, dokładnie połączyć.

Masę przelać do maszyny do lodów. Gdy skończy pracę, przełożyć lody do pudełka i zamrozić.

Wyjąć z zamrażarki 20 minut przed podaniem, aby lody zmiękły.

Smacznego!

Brunch udał się znakomicie - ale o nim, i o pysznościach, które na niego przygotowałam, w następnym wpisie.

Chleb na niedzielę. Choć i na sobotę się nada

Nie ma to jak długi weekend. U mnie to aż pięć dni pełnej swobody (nie licząc presji związanej z egzaminem w przyszłym tygodniu). Spacerujemy więc, korzystając z pogody, która w przyszłym tygodniu znowu ma się zepsuć. 

Rozważam też możliwość wybrania się na brunch jutro o dziesiątej - trochę ludzi z mojej szkoły, trochę studentów i ogólnie obcokrajowców szukających kontaktu. Musiałabym coś z tej okazji upiec... Cały czas się zastanawiam, czy mi się chce. Ale chyba tak. Nie mogę być ciągle taka aspołeczna.

Chleb, który chcę Wam dzisiaj pokazać, upiekłam w zeszłym tygodniu. Szukałam czegoś szybkiego i prostego, i wertując książkę Pieczenie chleba w domu Gertrud Weidenger oraz Marie-Theres Wiener wpadł mi w oko chleb na niedzielę. Tak się właśnie ładnie nazywa. Miód, rodzynki... Musiało wyjść dobrze. Ruszyłam więc pełna zapału do kuchni. I muszę powiedzieć, że poszło jak z płatka - robi się go szybko, a efekt jest naprawdę wspaniały. Chleb jest mięciutki, cudownie pachnie miodem. Dość słodki - do dżemu w sam raz. Ale mi na przykład z żółtym serem też bardzo smakował. A nawet z szynką nie jest zły. Jeśli więc nie macie nic przeciwko słodkawemu pieczywu - spróbujcie upiec sobie właśnie ten chleb na sobotnie śniadanie. Albo niedzielne - wedle odgórnych zaleceń.

Chleb z miodem i rodzynkami

Składniki:

(na 1 duży bochenek)

• 250 g mąki pszennej
• 250 g mąki pszennej pełnoziarnistej
• 25 g świeżych drożdży
• 250 ml letniego mleka
• 3 łyżki płynnego miodu
• 1 łyżeczka soli
• 1 jajko
• 50 g masła
• 150 g rodzynek

dodatkowo:

• 3 łyżki mleka

Drożdże rozetrzeć z 1 łyżką miodu, dodać 2 łyżki mleka, wymieszać. Wsypać 3-4 łyżki mąki, wymieszać na gładką pastę. Odstawić na 30 minut do wyrośnięcia.

Rodzynki zalać wrzątkiem.

Po tym czasie do zaczynu dodać resztę mleka i miodu, przesiane mąki, sól i jajko. Zagnieść ciasto.

Masło rozpuścić i przestudzić, dodać do ciasta, wyrobić.

Na końcu dodać dobrze odsączone rodzynki, delikatnie wmieszać do ciasta.

Odstawić na 45 minut do wyrośnięcia.

Po tym czasie z ciasta uformować bochenek. Ułożyć na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i odstawić na 30 minut do wyrośnięcia.

Piec w 200 st. C. przez 50 minut.

Wystudzić na kratce.

Smacznego!

Jeśli dacie nieco mniej miodu i pominiecie rodzynki, chleb będzie zupełnie neutralny w smaku. I z pewnością równie pyszny.