piątek, 24 października 2014

Alternatywna zupa dyniowa

Jak tam nastroje? Ja dzisiaj jestem w niesamowicie dobrym humorze. W sumie, to już od kilku dni nawet nucę cicho pod nosem, gdy nikt nie słucha. Wczoraj jednak pojawiło się nowe źródło radości - wygrałam konkurs. Wiadomo, każdy lubi wygrywać, i nawet drobiazgi potrafią znacząco wpłynąć na samopoczucie. Tym razem nagroda sprawiła (a raczej dopiero sprawi, jak już wpadnie w moje łapki) wielką frajdę - na blogu Zawsze smacznie udało mi się zdobyć egzemplarz słynnej już w blogowym świecie Fotografii kulinarnej dla blogerów Matta Armendariza. Jak wiecie, ta część blogowania ciekawi mnie najmniej - nigdy nie miałam zacięcia do robienia zdjęć, spędzania prawie godzin nad jak najlepszym ujęciem miski z zupą. Owszem, staram się, żeby moje fotografie raczej zachęcały do spróbowania przedstawionych na nich potraw, no i żeby było widać, co to właściwie jest. Kiedy jednak się spieszę, nie chce mi się, nie ma odpowiedniego światła albo najzwyczajniej w świecie mi nie wychodzi, nie przejmuję się tym zbytnio. Ot, jest, jak jest. Skoro jednak już książkę o fotografii wygrałam, mam zamiar z niej skorzystać. Przeczytać od deski do deski, a potem spróbować zastosować się do, przynajmniej niektórych, rad autora. Trochę niestety potrwa, zanim się do książki dobiorę - będę ją musiała odebrać od Rodziców - niemniej, mam zamiar zrobić z niej użytek. Wizualna strona bloga z pewnością na tym nie ucierpi.
Dziękuję więc ogromnie Joli - sprawiłaś mi niesamowitą przyjemność.

Teraz jednak wróćmy do tematu przewodniego, czyli jedzenia. A dyni konkretnie. Bo pewnie już się za dyniowymi przepisami stęskniliście, prawda...?
Tym razem mam dla Was naprawdę pyszną zupę dyniową, trochę nietypową. Dlaczego? Zazwyczaj, szukając przepisów na zupy dniowe, trafiamy na kremy (a przynajmniej ja trafiam). Najróżniejsze - łagodne, pikantne, z owocami, z innymi warzywami, z mleczkiem kokosowym... Od wariacji na temat może zakręcić się w głowie. Wypróbowałam już kilka, nie umiem wybrać faworyta, bo wszystkie mają w sobie coś urzekającego. Niemniej, gdy na blogu Niebo na talerzu zobaczyłam ten przepis, nie mogłam mu się oprzeć. Już w zeszłym roku chciałam ją przygotować, ale dynia mi się skończyła. Bo tu, moi drodzy, potrzeba dyni w kawałku! Trzeba pokroić ją w kosteczkę, i wrzucić do garnka z ziemniakami. A później nie miksować, tylko podawać właśnie taką - zwykłą zupę z kawałkami warzyw. Do tego plasterki usmażonego na chrupko bekonu, i można się delektować wyśmienitym obiadem.

Tutaj małą dygresja - na zdjęciu bekonu nie ma, bo zniknął, zanim zdążyłam go uwiecznić. C. spałaszował niemal wszystko, a dwa kawałeczki, które odłożyłam specjalnie do zdjęcia, zniknęły sprawiedliwie podzielone w czeluściach żołądków C. i Ptysi... Cóż, cieszę się, że im smakowało.
Niemniej, bekon przyrządzić należy, bo nadaje zupie dodatkowego smaku i tekstury. Całość smakuje wyśmienicie; jest to doskonała alternatywa dla tych, którym dyniowe kremy być może nieco się przejadły...

Zupa z dynią

Składniki:
(na 4-6 porcji)
  • 900 g oczyszczonej dyni bez skóry
  • 4 ziemniaki
  • 200 g pomidorów z puszki
  • 2 łyżki masła
  • 2 cebule
  • 3 ząbki czosnku
  • 2 l bulionu
  • listki z 2 gałązek bazylii
  • 1 łyżeczka suszonego tymianku
  • sól
  • pieprz

dodatkowo:
  • 200 g bekonu w plasterkach

Dynię pokroić w kostkę. Ziemniaki i cebulę obrać, również pokroić. Czosnek obrać, przecisnąć przez praskę.

W dużym garnku rozgrzać masło, zeszklić cebulę. Dodać czosnek, chwilę smażyć, następnie dodać dynię. Gdy warzywa wchłoną tłuszcz, dodać pomidory z puszki, podsmażyć. Zalać całość bulionem i gotować 10 minut. Dodać ziemniaki, bazylię i tymianek, gotować przez 20-30 minut, aż ziemniaki i dynia będą miękkie.
Doprawić do smaku solą i pieprzem.

Na suchej patelni na chrupko usmażyć bekon. Podawać jako dodatek do zupy.

Smacznego!

Udanego weekendu Wam życzę!

18 komentarzy:

  1. Gin-gratuluję wygranej i oby dobry humor Cię nie opuszczał. Zupka bardzo ciekawa, ja osobiście lubię kremy :) ale odmiana od czasu do czasu tez się przyda :) Pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń
  2. Ciekawa jestem czy zasmakowałaby mi taka zupa dyniowa :) bo prezentuje się bardzo, ale to bardzo zachęcająco :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Dyniowo-pomidorowa? Jestem jak najbardziej za :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Gratulacje! :) Mi też marzy się ta książka ;) Bardzo fajna ta zupka, taka iście jesienna :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Gratuluje, każda wygrana cieszy :D Zupka fantastyczna najpierw zrobię kalafiorową a następna na liście będzie ta :D

    OdpowiedzUsuń
  6. Gratuluję wygranej. Bardzo ciekawa książka. Też bym się cieszyła z takiej nagrody.
    A zupa, wyśmienita :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Muszę w końcu przygotować zupę z dyni bo nigdy nie jadłam, Twoja wygląda smakowicie;)

    OdpowiedzUsuń
  8. Tak książka jest fantastyczna :) mam ją w swojej biblioteczce oraz kilka innych wydań i tak jak mówisz czasem trzeba się napocić i naskakać koło talerza by to jakoś wyglądało na zdjęciu. Nie raz się ze mnie śmieją że wychodzę na stół czy drabinę by zrobić dobre ujecie, a i czasami zdjęcia wychodzą do 4 liter ;). Zupa fantastyczna w sam raz na jesienne dni :).

    OdpowiedzUsuń
  9. Na pewno skorzystam z tego przepisu, supeer!

    OdpowiedzUsuń
  10. Fajny pomysł na dyniową zupkę :-)

    OdpowiedzUsuń
  11. racja, miła odmiana od zupy dyniowej w formie kremu, warto wypróbować :-)

    OdpowiedzUsuń
  12. Zupy dyniowe uwielbiam w każdej postaci, ten przepis jest bardzo zachęcający :)

    OdpowiedzUsuń