Alkohol w formie stałej, czyli babka z ajerkoniakiem. I The Beatles

W poniedziałek wieczorem wybraliśmy się z C. na koncert. Bilety dostał z pracy z pytaniem, czy mu pasuje. Ha! Wtorki mam wolne, więc lepszego dnia nie mogliśmy sobie wymarzyć. A gdy usłyszałam, że będą grali utwory The Beatles, wprost nie mogłam się doczekać.

Musical zatytułowany All You need is love! to nie tylko piosenki słynnych Żuków, ale też odrobina historii zespołu. Od ich początkowych występów z Tonym Sheridanem, poprzez poznanie Briana Epsteina, któremu The Beatles zawdzięczają swoją zawrotną, choć stosunkowo krótką, karierę; aż do ostatniego koncertu, śmierci Epsteina i rozpadu zespołu. Przy Twist and shout czy She loves You aż chciało się tańczyć, a Yesterday i Imagine niemal wycisnęły mi łzy z oczu. Poza tym niezwykle miłym akcentem było spersonalizowanie występu pod duńską publiczność, jak choćby Epstein dzwoniący do duńskiego radia czy muzycy domagający się Tuborga (taki mniej znany Carlsberg) po próbie. Zespół pokazał się od jak najlepszej strony i poniedziałkowy wieczór uważam za niezwykle udany. Muzyzka na żywo zawsze wywołuje u mnie ciarki; szczególnie taka, którą lubię. Jeśli więc będziecie mieli okazję zobaczyć Twist & Shout na żywo - polecam Wam ogromnie.

O tym, że ajerkoniak w wypiekach uwielbiam, pisałam ostatnio, nie będę się więc powtarzać. Upieczenie babki ajerkoniakowej było tylko kwestią czasu; w końcu mi się udało. Skorzystałam z przepisu Doroty, ale zmniejszyłam ilość cukru i zamiast krówek dodałam kropelki gorzkiej czekolady; babka jest słodka, ale wyważona, a wyrazisty smak czekolady świetnie tutaj pasuje. Jej kurczaczkowy kolor i uroczy, żółty lukier sprawiają, że pięknie będzie wyglądać na każdym wielkanocnym stole. 

Polecam!

Babka ajerkoniakowa z czekoladą

Składniki:

(na formę do babki z kominkiem o pojemności 2,5 l)

• 150 g cukru
• 150 g miękkiego masła
• 4 jajka
• 250 g mąki pszennej
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• 125 ml ajerkoniaku
• 100 g ciemnej czekolady (70%)

lukier:

• 125 g cukru pudru
• 2 łyżki ajerkoniaku
• 1 łyżka wrzątku

dodatkowo:

• marcepanowe jajeczka

Masło utrzeć z cukrem na puszystą, jasną masę. Po jednym wbijać jajka, dokładnie miksując po każdym dodaniu. 

Mąkę przesiać, wymieszać z proszkiem. Dodawać do ciasta partiami, na zmianę z ajerkoniakiem. Na koniec dodać grubo posiekaną czekoladę, wymieszać łyżką.

Masę przelać do formy wysmarowanej masłem.

Piec w 180 st. C. przez 50-60 minut, do suchego patyczka.

Przestudzić w formie 15-20 minut, wyłożyć na talerz. Zostawić do całkowitego ostudzenia.

Cukier puder przesiać, wymieszać z ajerkoniakiem i wrzątkiem na gładki lukier. Polać babkę, udekorować jajeczkami.

Smacznego!

I tak, wiem; zanudzę Was tymi babkami. Ale nic nie poradzę na to, że tegoroczna Wielkanoc stoi u nas pod znakiem babki właśnie. I nadal mam pomysły na nowe... Na szczęście nawet po Świętach piec babki można, i mam zamiar z tej możliwości skwapliwie skorzystać.

Co Wy na to...?

Sernik dla dorosłych. Porzeczkowo-ajerkoniakowy

Nie piję dużo alkoholu. Najczęściej, gdy jestem chora, C. serwuje mi rumowego Toddy'ego, okazjonalnie zdarza nam się wypić trochę wina do obiadu. Sylwester nie może się obyć bez szampana i kawy po irlandzku, w której przygotowaniu C. osiągnął mistrzostwo. Na średniowiecznym festiwalu zdarza nam się kupić miód pitny, i... To by było na tyle. Pamiętam też, że moim ulubionym drinkiem było truskawkowe mojito, ale nie mogę sobie przypomnieć, kiedy piłam je po raz ostatni. Z sześć lat temu...? Jakoś tak.

Dlatego właśnie postronnego obserwatora zdziwiłaby ilość alkoholu w naszym domu. Gdzieś koło siedemdziesięciu butelek z różnymi trunkami: wino we wszystkich barwach, rum (też kolorowy), likiery wszelkiej maści, a nawet jedna czy dwie butelki z czystą wódką, której nie pija u nas nikt. Skąd i dlaczego...? Otóż C. zafascynowany jest winem i z każdej podróży przywozi kilka butelek. Popyt nie jest jednak aż tak duży, więc ich liczba na stojaku stale rośnie. Sporą część kolekcji otrzymaliśmy przy mniej i bardziej oficjalnych okazjach, a niektóre z trunków kupiłam ja. Żeby pić...? Ale gdzie tam! Do ciast!

Szczególną słabość mam do ajerkoniaku. Ten gęsty likier kojarzy mi się głównie z Wielkanocą, pewnie przez swój uroczo kurczaczkowy kolor. Skąd wzięło mi się połączenie z czaną porzeczką...? Nie wiem, ale chodziło za mną od dawna, i niecierpliwie czekałam, aż nadejdzie odpowiednia chwila na przygotowanie sernika w tych smakach.

Wyszło jeszcze lepiej, niż się spodziewałam. Kremowa, lekko kwaskowata masa porzeczkowa i słodki, alkoholowy mus dopełniają się idealnie. Ciężko poprzestać na jednym kawałku; nawet tym, którzy twierdzą, że serników nie lubią. Czy może być lepsza rekomendacja...? 

Polecam na zbliżające się Święta.

Sernik porzeczkowy z musem ajerkoniakowym

Składniki:

(na tortownicę o średnicy 18 cm)

spód:

• 90 g ciastek digestive
• 30 g masła

masa serowa:

• 500 g twarogu 3krotnie mielonego
• 250 g porzeczek ze słoika razem z sokiem
• 100 ml śmietany kremówki (38%)
• 135 g cukru
• sok z 1/2 cytryny
• 1 łyżka mąki ziemniaczanej
• 3 jajka
• 1 łyżka likieru z czarnej porzeczki

mus ajerkoniakowy:

• 300 ml śmietany kremówki (38%)
• 2 listki żelatyny
• 1 łyżka cukru pudru
• 60 ml ajerkoniaku

dodatkowo:

• 2 łyżki ajerkoniaku

Ciastka drobno pokruszyć. Masło rozpuścić, przestudzić, wymieszać z ciasteczkami. Ugnieść na dnie tortownicy, schłodzić w czasie przygotowania masy serowej.

Porzeczki zmiksować blenderem, a następnie przetrzeć przez sitko. Zmiksować z twarogiem, kremówką, cukrem, sokiem z cytryny, mąką ziemniaczaną, jajkami i likierem na gładką masę, tylko do połączenia składników.

Masę przelać na spód.

Piec w 140 st. C. przez 45 minut.

Ostudzić w uchylonym piekarniku.

Żelatynę namoczyć w zimnej wodzie.

50 ml kremówki zagotować, dodać odciśniętą żelatynę, wymieszać aż do jej rozpuszczenia. Ostudzić.

Pozostałą kremówkę ubić na sztywno. Powoli wlewać ajerkoniak, a następnie kremówkę z żelatyną, cały czas miksując. Masę wyłożyć na ostudzony sernik, wyrównać wierzch.

Pozostał ajerkoniak przelać do woreczka cukierniczego, odciąć rożek, formując małą dziurkę. Wyciskać na mus kropki wzdłuż brzegów, w niewielkich odstępach. Przeciągnąć przez środek kropek wykałaczką, formując serduszka.

Wstawić do lodówki na 3-4 godziny, a najlepiej na całą noc.

Smacznego!

A wieczorem idziemy na koncert. 

Tak, właśnie w poniedziałek. Tacy jesteśmy nieschematyczni. 

Dla tych, co nie mogą spać. Babka waniliowa na jogurcie

Niemal każdy, kto codziennie musi rano wstawać do pracy wie, czym pachnie dzień wolny. Piszę prawie, bo są takie indywidua jak mój Tato na przykład, które dzień u dnia wstawać będą o piątej rano. Siła przyzwyczajenia, tak mówią.

Ja im nie wierzyłam. Skoro spać można, spać należy, ot co. Nie nastawiać budzika i delektować się każdą chwilą nieświadomości poświęconą na senne marzenia. Uskuteczniam to co drugi weekend, i tęsknię do tych chwil w dni powszednie o godzinie czwartej nad ranem.

Wczoraj jednak, mimo ambitnych planów spędzenia wspólnego wieczoru z C., zasnęło mi się po dziewiątej. C. taktownie mnie nie obudził; zrobiłam to sama, o wpół do czwartej rano. Świeżutka niczym skowronek, z politowaniem popatrzyłam na drzemiącego chłopaka. Wstałam, zjadłam kolację (śniadanie...?), wzięłam prysznic i upiekłam babkę. Do łóżka wróciłam o siódmej rano, gdy z porannej mgły niewiele już zostało, a słonko wesoło informowało, że pora wstawać. Ale kto to słyszał, żeby tak wcześnie wstawać w sobotę!

Babkę upiekłam prostą i szybką, intensywnie waniliową i wilgotną. Dodatek jogurtu sprawia, że nie jest mdła, pięknie pachnie i prezentuje się bardzo elegancko otulona grubą warstwą jogurtowego lukru i obsypana zmieloną laską wanilii.

C. kiedyś kupił młynek z wanilią, to właśnie jego użyłam do dekoracji. Można jednak zetrzeć laskę wanilii na tarce o drobnych oczkach, efekt będzie podobny.

Przepis znalazłam u Doroty.

Babka waniliowo-jogurtowa

Składniki:

(na formę do babki z kominkiem o pojemności 2,5 l)

• 4 jajka
• 150 g cukru
• 150 ml oleju
• 450 g mąki pszennej
• 2 łyżeczki proszku do pieczenia
• 275 g jogurtu greckiego
• 2 łyżeczki ekstraktu z wanilii

lukier:

• 130 g cukru pudru
• 2 łyżki jogurtu greckiego
• 1 łyżeczka ciepłej wody

dodatkowo:

• zmielona laska wanilii

Jajka utrzeć z cukrem na puszystą, jasną masę. Powoli wlewać olej, cały czas miksując.

Mąkę przesiać, wymieszać z proszkiem. Dodawać do masy partiami, na zmianę z jogurtem. Na końcu lwać ekstrakt, połączyć.

Masę przelać do formy.

Piec w 175 st. C. przez 45 minut.

Przestudzić w formie, następnie wyjąć na kratkę i pozostawić do całkowitego ostudzenia.

Cukier puder przesiać, wymieszać z jogurtem i wodą. Polać ciasto, posypać wanilią.

Smacznego!

Przepis przygotowałam z myślą o akcji Mirabelki:

Wiosennie zielona zupa z groszku

Była sobie wiosna... Że tak bezczelnie pozwolę sobie sparafrazować tytuł bajki, którą pamiętają pewnie tylko nieco starsi Czytelnicy. Dzisiaj już tylko mgła i nieprzyjemny wiatr nam zostały. Dobrze, że wczorajsze popołudnie wykorzystałyśmy z Ptysią na długaśny, niesamowicie przyjemny spacer. Słoneczko świeciło, ptaszki ćwierkały, trawa jakby zieleńsza się nagle zrobiła. Natchniona wiosennym stanem świata, przygotowałam szybką, zieloną zupę z groszku.

Przepis znalazłam na blogu Secret way to the kitchen już jakiś czas temu. Ujął mnie jej seledynowy, żywy kolor. Iście wiosenny, przywołujący na twarz szeroki uśmiech. Dodatek mięty zastopował nieco moje zapędy; troszkę się bałam, jak to będzie smakować. Działałam więc ostrożnie, żeby później na talerzu hojnie całość listkami mięty posypać. Pasuje tutaj wspaniale; orzeźwia i jakby wyostrza całość. Dlatego śmiało możecie dać jej więcej niż tylko trzy gałązki.

Krem z groszku z miętą i limonką

Składniki:

(na 4 porcje)

• 750 g mrożonego groszku
• 250 g ziemniaków
• 2 cebulki dymki
• 1 łyżka masła
• 1 l bulionu
• 3 gałązki świeżej mięty
• 100 ml śmietany kremówki (38%)
• sok z 1/2 limonki
• sól
• pieprz

dodatkowo:

• 4 łyżki jogurtu naturalnego

W garnku roztopić masło, dodać ziemniaki. Gdy wchłoną tłuszcz, zalać bulionem, dodać dymkę i gotować, aż ziemniaki zmiękną. Pod koniec gotowania dodać groszek i listki mięty, gotować jeszcze 10-15 minut.

Po tym czasie zupę zdjąć z palnika, zmiksować blenderem na gładki krem. Dodać kremówkę, doprawić do smaku sokiem z limonki, solą i pieprzem.

Podawać na ciepło z kleksem jogurtu.

Smacznego!

Przepis przygotowywałam z myślą o akcji Pinkcake:

O tym, dlaczego mam fajnego Tatę. I sernik. Zielony

Byłam niedawno u psiapsiółki. Jak zwykle, przy kawie, próbowałyśmy naprawiać świat. W końcu zeszło na tematy związane z kulinariami, i Karolina dumnie wyciągnęła z szuflady gazetę z przepisami. A tam - same cuda! Kurczaczki, zajączki i tort z uszami. Ten ostatni zafascynował mnie do tego stopnia, że całym sercem zapragnęłam posiadać swój własny egzemplarz. Co robić...?

Pełna pomysłów wszelakich, szybciutko zrobiłam zdjęcia i wysłałam Tacie z podpisem: Kupisz mi...?

Następnego ranka dostałam odpowiedź: Kupiłem.

Czy muszę coś jeszcze tłumaczyć...? Taki Tata to skarb dla kulinarno-blogerowej maniaczki. 

Dziękuję.

I przy okazji składam najlepsze życzenia; dzisiaj bowiem Tatuś ma imieniny.

I brew pozorom, na chrzcie wcale mu Patryk nie dano...

Gdy zobaczyłam ten sernik na blogu Cake time niemal trzy lata temu, zaparło mi dech w piersiach. Jest piękny! I zielony! Czy można nie chcieć od razu biec do kuchni...?

Ja chciałam, ale niestety; mój zapał został szybko ostudzony. Tajemniczym składnikiem, nadającym barwę ciastu, jest zielona herbata matcha. Tutaj: nie do dostania. Ileż się naszukałam, ileż napytałam... I nic. Nie ma.

Zrezygnowana, na długie lata o serniku zapomniałam. Aż w końcu robiłam zakupy na Amazonie, i tam w oko mi wpadła niepozorna paczuszka. Cena przyprawiła mnie o lekką palpitację, ale co tam; raz się żyje. Kupiłam. I teraz nie mogę przestać się nią zachwycać!

Smakuje... No cóż, jak zielona herbata. Czyli dobrze. A do tego nadaje wypiekom obłędnie zielony kolor, który każdorazowo wprawia mnie w zachwyt. W końcu mogłam się więc za sernik zabrać...

Dekorację spapugowałam, bo podoba mi się ogromnie. Zmieniłam jednak nieco proporcje; mniej czekolady, mniej słodkiego mleka, mniej żelatyny. I spód z dwóch trzecich oryginalnej porcji.

Sernik nadal jest słodki, jednak smak czekolady doskonale przełamuje herbata i delikatna nuta cynamonu. Spód jest kruchutki, bardziej przypomina ciasteczkowy niż klasyczny kruchy. Masa serowa jest cudownie kremowa, delikatna, a jednocześnie ciężka. Coś wspaniałego!

Ja nie potrafię się oderwać...

Sernik z białą czekoladą i zieloną herbatą matcha (na zimno)

Składniki:

(na tortownicę o średnicy 18 cm)

spód:

• 75 g mąki pszennej
• 50 g mielonych migdałów
• 1,2 łyżeczki cynamonu
• 35 g cukru
• 40 g zimnego masła
• 1/4 łyżeczki soli

masa serowa:

• 400 g serka kremowego
• 250 g białej czekolady
• 200 ml śmietany kremówki
• 150 g słodzonego mleka skondensowanego
• 2 listki żelatyny
• 2 łyżki zielonej herbaty matcha (proszek)

dodatkowo:

• maliny
• płatki migdałowe
• herbata matcha (proszek)

Mąkę przesiać, wymieszać z migdałami, cukrem, cynamonem i solą. Dodać zimne masło, posiekać, a następnie zagnieść. Wysypać na spód tortownicy, dokładnie ugnieść.

Schłodzić w lodówce przez 30 minut.

Piec w 170 st. C. przez 15 minut.

Ostudzić.

Żelatynę namoczyć w zimnej wodzie.

Połowę kremówki zagotować, dodać odciśniętą żelatynę, wymieszać. Zalać kremówką posiekaną czekoladą, wymieszać do jej rozpuszczenia.

W pozostałej kremówce rozpuścić herbatę.

Serek zmiksować z mlekiem, dodać czekoladę i herbatę. Zmiksować tylko do połączenia składników.

Masę wylać na całkowicie ostudzony spód.

Schłodzić w lodówce minimum 4 godziny, a najlepiej przez całą noc.

Przed podaniem udekorować herbatą, malinami i płatkami migdałów.

Smacznego!

Przepis idealnie pasuje do zielonej akcji Pinkcake:

Babka herbaciana z pigwą i pierwsze ptasie trele

Wielkanoc już niemal za progiem. Gorączkowo planuję kolejne wypieki i zastanawiam się, kiedy zdążę wypróbować te wszystkie przepisy. Na świąteczne śniadanie, brunch właściwie (ach, jak to modnie brzmi!), zostaliśmy zaproszeni do brata C. Jako, że posiłek jest składkowy, każdy dostał listę tego, co ma ze sobą zabrać. Na mojej wylądowały desery... Ciekawe dlaczego...?

W każdym razie mam pewien pomysł, który powinien zachwycić dzieci, o ile uda mi się go zrealizować. Biorąc pod uwagę, że w Święta wypada akurat mój pracujący weekend, muszę się naprawdę dobrze zorganizować.

Ostatnio jednak zaobserwowałam pewną zmianę, która napawa mnie otuchą i nadzieją na lepsze, cieplejsze jutro. Otóż gdy rano wychodzę do pracy, nie witają mnie przerażająca cisza lub głuche podmuchy wiatru. Radosne, ptasie trele wypełniają nocne powietrze sprawiając, że nie mogę się nie uśmiechać. Do pracy przychodzę w wyjątkowo radosnym nastroju.

Przedwczoraj tuż przed drzwiami spotkałam Grethę. Kazała mi się zatrzymać i słuchać. Idzie wiosna - szepnęła, nie chcąc zakłócać ptasiego koncertu.

W tym jakże optymistycznym klimacie pragnę Wam dzisiaj zaproponować babkę. Nieco inną niż wszystkie, ale naprawdę pyszną i wartą upieczenia. Mocno wilgotna i cięższa od klasycznych, maślanych puszków, zaskakuje wyjątkowym, herbacianym smakiem i wyczuwalnymi kawałeczkami startej na tarce pigwy. To moja pierwsza przygoda z tym owocem. Mam jeszcze kilka sztuk, które planuję przerobić na marmoladę. Jakieś sugestie...?

Pomysł na herbaciane ciasto z pigwą zaciekawił mnie na blogu Zucchini Blues, ale tytuł nastawił mnie na coś innego. Znalazłam więc przepis na babkę herbacianą u Edytki, i połączyłam te dwa pomysły w jeden. Wyszło zaskakująco dobrze; herbata nadaje intrygującego aromatu, a pigwa soczystości. Pod grubą warstwą herbacianego lukru babka prezentuje się naprawdę elegancko.

Babeczce ciężko się oprzeć, i we trójkę na jedno posiedzenie zjedliśmy połowę. 

Polecam!

A po inne pomysły na babki zajrzyjcie koniecznie do Ani i Malwinny. 

Babka herbaciana z pigwą

Składniki:

(na formę do babki z kominkiem o pojemności 2 l)

• 200 ml mleka
• 2 torebki herbaty earl grey
• 80 g miękkiego masła
• 80 g cukru
• 2 żółtka
• 250 g mąki pszennej
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• 1 łyżeczka sody oczyszczonej
• 1/2 owocu pigwy (200 g)

lukier:

• 130 g cukru pudru
• 2 łyżki mocnej herbaty earl grey

Mleko zagotować, zdjąć z palnika. Włożyć torebki z herbatą, przykryć i odstawić do wystygnięcia.

Pigwę obrać, zetrzeć na tarce o dużych oczkach.

Masło utrzeć z cukrem na puszystą, jasną masę. Po jednym wbić żółtka, dokładnie mieszając po każdym dodaniu.

Mąkę przesiać z proszkiem i solą. Partiami, na zmianę z mlekiem, dodawać do masy, miksując na najniższych obrotach.

Na końcu dodać pigwę, połączyć.

Masę przełożyć do oprószonej mąką formy.

Piec w 180 st. C. przez 45-50 minut, do suchego patyczka.

Przestudzić w formie, a po 15 minutach wyłożyć na talerz. Zostawić do całkowitego wystudzenia.

Cukier puder przesiać, utrzeć z herbatą na gładki lukier. Polać nim babkę.

Smacznego!

Do ciasta użyłam herbaty Lipton, Imperial Earl Grey. Nie jest to żadna reklama, po prostu uważam, że jej cytrusowo-kwiatowy smak idealnie tutaj pasuje. Oczywiście, użyjcie swojej ulubionej.

Pachnący bochenek na każdą porę roku

Gdy w wolny dzień otwieram oczy tuż po słonku, wita mnie wiosna. Błękitne niebo bez ani jednej chmurki, ciepłe światło wlewające się przez okna i uczucie gdzieś głęboko w środku, że to będzie dobry dzień. 

Po południu wychodzę z Ptysią na jesienny już świat. Słoneczna kula jakby zamglona, znużona swoimi obowiązkami. Chłodny wiatr od czasu do czasu szarpie za mój szalik i Ptysi uszy, wywołując uczucie niewytłumaczalnego niepokoju. 

Wieczorem szyby pokrywa lód, malując na nich fantazyjne wzory. Zima śmieje mi się prosto w nos. O naiwna, myślałaś, że tak łatwo dałam za wygraną...? - szepcze, mrożąc mi twarz zimnym oddechem.

Cóż, czekam na kolejny wiosenny poranek i zastanawiam się, gdzie w tym cyklu zapodziało się lato...?

Znalazłam na dysku przepis na chleb. Najprostszy, najzwyklejszy. Na drożdżach. Z chrupiącą skórką, ziemniakami, dzięki którym długo zachowuje świeżość, oraz dodatkiem kolendry. Może więc choć trochę niezwykły...? Ma chrupiącą skórkę i zwarty miąższ, pięknie pachnie - jeśli oczywiście lubicie kolendrę. Możecie ją pominąć, ale mi pasuje tutaj jak ulał.

Prosty chleb z ziemniakami i kolendrą

Składniki:

(na 1 bochenek)

• 120 g ugotowanych ziemniaków
• 500 g mąki pszennej
• 300 ml letniej wody
• 25 g świeżych drożdży
• 1 łyżeczka cukru
• 1,5 łyżeczki soli
• 1 łyżeczka mielonej kolendry

dodatkowo:

• 2 łyżki wody

Ziemniaki rozgnieść widelcem lub przecisnąć przez praskę. Mąkę przesiać, wymieszać z solą, kolendrą i ziemniakami. 

Drożdże wymieszać z cukrem i wodą. Wlać do mąki, zagnieść, wyrobić gładkie ciasto.

Odstawić do wyrośnięcia na 1 godzinę.

Po tym czasie jeszcze raz szybko zagnieść, uformować z ciasta podłużny bochenek, odstawić na 40 minut do wyrośnięcia.

Wyrośnięty bochenek skropić wodą, naciąć po skosie w trzech miejscach. Na blasze z chlebem ustawić małe naczynie z wodą.

Piec w 225 st. C. przez 15 minut, następnie zmniejszyć temperaturę do 200 st. C. i piec jeszcze 30-35 minut.

Ostudzić na kratce.

Smacznego!

A w domu pachnie pomarańczami. I rabarbarem. 

Czyste szaleństwo!