Wiosenna, zielona zupa. Ze szpinakiem i makaronem

Kiedy padła propozycja wspólnego gotowania, którego kluczowymi składnikami będą szpinak i makaron, w pierwszej chwili odpadłam. Bo przecież nic słodkiego się z tego zrobić nie da (a może...?). Jednocześnie miałam ogromną ochotę na zupę z makaronem, najlepiej pomidorówkę; taką, jaką robiła Mama - tylko, że do niej trzeba by ugotować rosół, a tego jeszcze nigdy nie próbowałam (wiem, wiem, wstyd). Myślałam i myślałam, niemal że myśliwym zostając (jak mawia Tatuś), aż w końcu wpadłam na genialny, w moim odczuciu, pomysł - zupę szpinakową z makaronem. Teraz już wszystko poszło gładko (poza tym, że pod koniec maja nigdzie nie mogłam znaleźć świeżego szpinaku, i musiałam posiłkować się mrożonym; byłam jednak mocno zdeterminowana, i ten drobny szczegół na przeszkodzie mi nie stanął). Zupa to szpinak, cukinia, cebulka, czosnek i bulion. Delikatnie przyprawione, ale tylko solą i pieprzem. Bardzo wyraźny, warzywny smak; całość niesamowicie wiosenna i delikatna. Obawiałam się, że C. będzie kręcił nosem, ale zjadł ze smakiem, i to ze sporą dokładką. Polecam więc, nie tylko tym na wiosennej diecie.

Dania ze szpinakiem i makaronem przygotowały również Martynosia i Qualietta, zajrzyjcie do nich koniecznie!

Zupa szpinakowa z makaronem

Składniki:

(na 6 porcji)

• 1 cebula
• 2 ząbki czosnku
• 1 łyżka masła
• 1 cukinia
• 900 g mrożonego, siekanego szpinaku
• 200 g ziemniaków
• 100 ml śmietany kremówki (38%)
• sól
• pieprz
• 1 l bulionu

dodatkowo:

• 250 g makaronu wstążki

Cebulę obrać, pokroić w kosteczkę. Zeszklić na maśle, dodać szpinak i przeciśnięty przez praskę czosnek. 

Ziemniaki obrać, pokroić w kosteczkę razem z cukinią. Dodać do garnka, chwilę przesmażyć. Dodać czosnek, zalać bulionem i gotować 20-30 minut, aż warzywa zmiękną. Doprawić do smaku solą i pieprzem, zabielić śmietaną, wymieszać.

Podawać z ugotowanym al dente makaronem.

Smacznego!

Czy możecie uwierzyć, że to już niemal czerwiec, a ja wieczorami, wychodząc na spacer z psą, ciągle zakładam czapkę...? Kto to słyszał...? Faktycznie, coś dziwnego dzieje się z klimatem...

Czy dżem może być romantyczny...? Konfitura z lilaka

Z przykrością stwierdzam, że ten piątek to zdecydowanie nie mój dzień. Autko niestety odmówiło współpracy na dobre, i dopiero w poniedziałek będę je mogła odebrać. W związku z tym wcześnie rano odbyłam czterogodzinną wycieczkę czterema autobusami tylko po to, by usłyszeć nie z nikła szansą na być może. Jakby tego było mało, okazało się, że zapomniałam klucza, a C. ma bardzo zajęty i bardzo długi dzień w pracy. Na szczęście właściciel nie mieszka bardzo daleko, więc wybrałam się na dłuższy spacer po zapasowy klucz, a później na kolejny, żeby rzeczony klucz oddać. Oczywiście, pogoda nie nastraja pozytywnie, za to wytrwale zalewa nad dużymi ilościami zimnej wody... Uch, niech już się ten piątek skończy. 

Robiliście kiedyś konfiturę z płatków róży? Ja nie, ale mam zamiar spróbować w tym roku (może uda mi się kwitnienia róż nie przegapić). Już teraz jednak uzupełniłam spiżarkę o niewielki zapas konfitury z lilaka. Tak, tak, z jego drobnych, fioletowych kwiatków można przygotować niesamowicie aromatyczne przetwory. Przepis znalazłam na blogu Skumbrie w tomacie, i od razu mnie oczarował. Kolor bowiem gotowej konfitury jest niesamowity, a zapach... Wiadomo - bzów.

Jest czasochłonna - skubanie kwiatków zajmuje sporo czasu, stąd u mnie tylko taka mała porcyjka (może zrobię jeszcze jedną, kto wie...?), jednak efekt jest rewelacyjny, i zdecydowanie wart poświęconego czasu. Spójrzcie tylko na ten słoiczek - czyż nie wygląda fenomenalnie...? Poza tym przy produkcji można zaobserwować czystą kuchenną magię, gdy syrop po dodaniu soku z grejpfruta z dziwniezielonego zmienia się w piękny róż. Obłęd! Już dla tego efektu warto spędzić chwilę w kuchni na obrywaniu kwiatków.

Skusicie się...?

Konfitura z lilaka

Składniki:

(na 2 małe słoiczki)

napar:

• 350 ml kwiatów bzu lilaka (kwiatki w całości, bez zielonych części)
• 300 ml wrzątku

dodatkowo:

• 400 ml kwiatów bzu lilaka (kwiatki w całości, bez zielonych części)
• 200 g cukru
• sok z 1 czerwonego grejpfruta
• 1,5 łyżki pektyny

Kwiatki na napar zalać wrzątkiem, odstawić pod przykryciem na minimum 12 godzin.

Następnego dnia napar odcedzić, kwiatki odcisnąć, wyrzucić. Dodać cukier i pektyny, gotować przez 15 minut. Po tym czasie dodać sok z grejpfruta i pozostałe kwiatki, gotować jeszcze 3-5 minut.

Przełożyć do czystych słoiczków, mocno zakręcić, ustawić do góry dnem do wystudzenia. 

Smacznego!

W oryginale był to dżem, mi jednak do lilaka bardziej pasuje romantyczna konfitura...

Na słodkie śniadanie

Ostatnio jestem zakręcona jak rondo w szczycie, tudzież słoik ogórków na zimę. Pędzę z miejsca na miejsce (wczoraj pędzenie zostało opóźnione o pół godziny, bo autko odmówiło współpracy; na szczęście już wszystko - chyba - w porządku; odpukać), co chwilę pojawia się coś nowego, co trzeba zrobić już, zaraz, natychmiast! A do tego wszystkiego kuszą mnie pierwsze prawdziwe truskawki, szczyt sezonu rabarbarowego nie daje o sobie zapomnieć, promocje na maliny i borówki nie dają przejść obok nich obojętnie, a ostatnio mój wzrok padł na piękne, dojrzałe morele... Jak ja mam z tym wszystkim zdążyć, kiedy się tymi dobrociami nacieszyć...? Nie wiem. A okazuje się, że za miesiąc, zamiast wytchnienia, czeka mnie być może jeszcze więcej pracy...

Na szczęście pracy, którą uwielbiam, więc z pewnością dam radę. A póki co zapraszam Was na wyjątkowo pyszne scones, które znalazłam na blogu Ósmy kolor tęczy, i musiałam wypróbować przepis czym prędzej. W składzie pojawia się maślanka, i muszę przyznać, że to właśnie jej resztki w lodówce połączone z chęcią na pyszne śniadanie skłoniły mnie do natychmiastowego sięgnięcia po ten właśnie przepis. Od siebie dodałam maliny (bo zapasy w lodówce chyba nigdy się nie skończą) i orzechy laskowe, które do wyżej wspomnianych malin pasują idealnie, a w dodatku przyjemnie chrupią. Całość - boska. Lekko słodka, idealna bułeczka z odrobiną masła i miodu smakuje wyśmienicie. Niczego więcej nie trzeba.

Mały problem sprawiło mi klejące ciasto. Przekładanie trójkątów z jednego miejsca w drugie nie jest proste, ale możliwe. A smak... Wynagrodzi wszelkie trudy. Polecam Wam ogromnie.

Scones na maślance z malinami i orzechami laskowymi

Składniki:

(na 8 sztuk)

• 250 g mąki pszennej
• 50 g zimnego masła
• 2 łyżki cukru pudru
• 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
• 1/2 łyżeczki sody oczyszczonej
• 1/4 łyżeczki soli
• 2 jajka
• 125 ml maślanki

dodatkowo:

• 50 g orzechów laskowych
• 80 g malin

Jajka roztrzepać, wymieszać z maślanką.

Mąkę przesiać, wymieszać z cukrem pudrem, proszkiem, sodą i solą. Dodać masło, posiekać, a następnie rozetrzeć palcami. Dodać jajka z maślanką wymieszać łyżką. Ciasto będzie dość klejące. Dodać posiekane orzechy i maliny, delikatnie wymieszać, żeby nie rozgnieść owoców.

Ciasto rozłożyć na blasze wyłożonej papierem do pieczenia na kształt koła o grubości 1,5-2 cm. Pociąć na 8 trójkątów, jak tort. Odsunąć je delikatnie od siebie, żeby bułeczki miały miejsce na rośnięcie.

Piec w 200 st. C. przez 15 minut.

Ostudzić.

Smacznego!

Ja tymczasem mentalnie przygotowuję się do kolejnego długiego weekendu - niech żyje wolny piątek! Oczywiście, wstać muszę nawet wcześniej niż zwykle, ale czego się nie robi dla wyższego celu...?

Ciasto z malinami i bezą na Dzień Mamy

Jak zapewne wszyscy wiecie, moja Mama jest ode mnie daleko. Jakieś tysiąc kilometrów, mniej więcej. W dzisiejszym świecie jednak nie jest to tak dokuczliwe, jak mogłoby się wydawać. Internet zapewnia nam długie, regularne (i, co nie bez znaczenia, darmowe) rozmowy, możemy się widzieć, a wczoraj nawet jadłyśmy razem obiad (no dobrze, ja jadłam, a ona patrzyła, ale nic nie poradzę na to, że nie da się porcyjki przez USB wysłać). Kiedyś to były czasy - listy, które często dochodziły spóźnione o lata; dalekie i żmudne podróże w niekoniecznie komfortowych warunkach. Dzisiejszy świat skurczył się wręcz dramatycznie - jest to, owszem, wygodne, ale czasem brakuje mu tego staroświeckiego romantyzmu...

Na Dzień Mamy, nie tylko dla mam, mam wyjątkowo pyszną propozycję. Ciasto, choć nieco czasochłonne, jest banalnie proste w przygotowaniu, a smakuje obłędnie! Kruchy, maślany spód, galaretka z zatopionymi w niej słodko-kwaśnymi malinami, rozpływający się na języku waniliowy krem z mascarpone, a całość zwieńczona śnieżnobiałą, idealnie kruchą bezą. Jeśli jeszcze nie dostaliście ślinotoku, należy Wam się order, bo ja na samo wspomnienie robię się głodna. Ciacho smakuje niebiańsko, i jestem pewna, że każda mama będzie takim prezentem zachwycona. Bo te wykonane własnoręcznie, od serca, choć nie idealne, zawsze cieszą najbardziej.

Przepis znalazłam u Doroty, zmieniłam nieco proporcje, żeby pasowały do mojej mniejszej blachy. 

Malinowa chmurka

Składniki:

(na tortownicę o średnicy 26 cm)

kruchy spód:

• 2 żółtka
• 20 g cukru pudru
• 1/3 łyżeczki proszku do pieczenia
• 100 g mąki pszennej
• 65 g zimnego masła

galaretka:

• 500 g malin
• 2 galaretki malinowe
• 600 ml wrzątku

krem:

• 350 ml śmietany kremówki (38%)
• 150 g serka mascarpone
• 2 łyżki cukru pudru
• nasiona z 1 laski wanilii

beza:

• 2 białka 
• 100 g cukru
• 1,5 łyżki mąki ziemniaczanej
• 30 g płatków migdałowych

Kruchy spód:

Mąkę i cukier puder przesiać, wymieszać z proszkiem. Dodać masło, posiekać, a następnie rozetrzeć palcami. Dodać żółtka, szybko zagnieść gładkie ciasto.

Uformować z ciasta kulę, zawinąć w folię spożywczą i schłodzić w lodówce przez 1 godzinę. 

Ciasto rozwałkować na wielkość formy, wyłożyć spód. Schłodzić w lodówce przez 30 minut.

Schłodzone ciasto gęsto nakłuć widelcem.

Piec w 200 st. C. przez 15-20 minut, aż nabierze złoto-brązowego koloru.

Ostudzić.

Beza:

Białka ubić na sztywno, pod koniec partiami dodając cukier. Wsypać mąkę, zmiksować.

Na papierze do pieczenia odrysować kontur tortownicy, uforować bezę odrobinę mniejszą od średnicy otrzymanego koła. Wierzch posypać płatkami migdałowymi.

Piec w 140 st. C. przez 1 godzinę.

Wystudzić w uchylonym piekarniku.

Galaretkę zalać wrzątkiem, wymieszać aż do jej rozpuszczenia. Ostudzić, a następnie wstawić do lodówki, aż galaretka zacznie tężeć.

Na upieczony spód wyłożyć maliny, zalać tężejącą galaretką(jeśli tortwonica nie jest zupełnie szczelna, owinąć ją najpierw z zewnątrz folią aluminiową). Wstawić do lodówki do całkowitego stężenia galaretki.

Kremówkę ubić z mascarpone, cukrem pudrem i wanilią na puszystą, jasną masę, niezbyt długo, żeby masa się nie zważyła. Wyłożyć na całkowicie stężoną galaretkę, przykryć bezą. Schłodzić przed podaniem.

Smacznego!

Dzisiaj znów kupiłam pół kilo malin w bardzo przystępnej (na duńskie warunki) cenie i już się zastanawiam, co z nimi zrobić. Najchętniej w duecie z truskawkami, bo te również mnie zauroczyły, i nie potrafiłam się oprzeć. W siatce przywędrował z nami również rabarbar, ale nim już się zajęłam...

Nie tylko na śniadanie - wytrawne muffiny

Ostatnimi czasy zupełnie zaniedbałam wytrawne wypieki. Chleb piekę w szkole w ilościach zawrotnych (według mnie, do tej pory zajmującej się wypiekiem detalicznym; w porównaniu z niedużą nawet piekarnią to pikuś); przynoszę ze sobą do domu znakomite bochenki, nie ma więc potrzeby męczenia domowego piekarnika. Gdy chleba zabraknie, raczymy się na śniadanie granolą lub naleśnikami, i uwierzcie - nikt nie narzeka. Szczególnie, że weekendowe, spokojne śniadanie na słodko właśnie, to według nas ideał. 

Pewnego pięknego, wolnego dnia C. szedł do pracy bardzo wcześnie. Co zaskakujące - równie wcześnie wrócił, idealnie na drugie śniadanie. Tylko co by tutaj podać...? Przez głowę przewinęło mi się kilka różnych możliwości, aż nagle przypomniałam sobie o muffinkach, które zobaczyłam u Małgosi. Jej zdjęcia mnie zauroczyły, a lista składników zmotywowała do działania. Dokupiłam to i owo, i zabrałam się do pracy. W tym momencie okazało się, że mąka kukurydziana wyszła niezauważona, a tu piekarnik się rozgrzewa i wszystko inne gotowe. Mogłam ją zastąpić zwykłą mąką pszenną, ale nie chciałam. Wydawało mi się, że muffiny stracą przez to nie tylko na kolorze. Czym prędzej więc zagłębiłam się w czeluści szafek, gdzie znalazłam kukurydzianą kaszę. Będzie działać? Postanowiłam sprawdzić.

Okazało się, że kaszka kukurydziana nadała muffinkom nie tylko piękny, żółty kolor, ale również bardzo ciekawą, ziarnistą strukturę. Zjadłam dwie sztuki prosto z piekarnika, gorące, bez dodatków - obłędne! Na zimno, z dodatkiem serka kremowego, łososia, pesto i kiełków smakują równie dobrze. C. był zachwycony, i wspólnie zjedliśmy nieprzyzwoite wręcz ilości. Czy może być lepsza motywacja do wypróbowania tego przepisu...?

Kukurydziane muffiny z łososiem, serkiem i pesto

Składniki:

(na 14 sztuk)

• 230 g mąki pszennej
• 120 g kaszki kukurydzianej
• 1 łyżeczka sody oczyszczonej
• 175 g żółtego sera
• 1 łyżeczka soli
• 3/4 łyżeczki pieprzu
• 60 ml oliwy
• 250 ml maślanki
• 2 łyżeczki zielonego pesto
• 2 jajka
• 14 pomidorków koktajlowych
• kilka gałązek koperku

do podania:

• łosoś wędzony
• serek kremowy
• pesto
• koperek
• kiełki

Mąkę przesiać, wymieszać z kaszką, sodą, serem, solą i pieprzem.

Jajka roztrzepać, wymieszać z maślanką, pesto i oliwą. Wlać mokre składniki do suchych, wymieszać tylko do połączenia składników.

Masę przełożyć do formy na muffiny wyłożonej papilotkami, w każdą wcisnąć pomidorka i udekorować koperkiem.

Piec w 180 st. C. przez 20-25 minut.

Ostudzić.

Całkowicie ostudzone muffiny przekroić na pół w poziomie, podawać z łososiem, serkiem kremowym, pesto, koperkiem i kiełkami.

Smacznego!

Takie babeczki, z nadzieniem, mogą stanowić nie tylko oryginalne śniadanie, ale też idealnie nadadzą się jako przekąską na przyjęcie. Bez dodatków można je spakować i zabrać na piknik - jestem pewna, że nie uchowa się nawet jedna sztuka!

Lody z solonym karmelem

Ja wiem, że pogoda nie zachęca do jedzenia lodów. Wręcz przeciwnie - u nas jest duże zapotrzebowanie na litry gorącej herbaty, a przez głowę przemknęła mi myśl, żeby upiec pachnącą cynamonem szarlotkę... Zimny, wietrzny, deszczowy - taki właśnie jest duński maj. Nie ma co marzyć o spacerze w lesie, bo nawet, gdy troszkę się wypogadza, droga to i tak jedno wielkie błocko. Zaczynam się bać, że czerwcowe truskawki będą w cenach co najmniej zawrotnych, a ja mam przecież tyle planów z nimi związanych. 

Nic to. Pogody przecież nie zmienię, zacznę więc cieszyć się długimi popołudniami pod kocem, bo przynajmniej mogę czytać bez wyrzutów sumienia, że powinnam czas spędzać na świeżym powietrzu (niech żyje optymizm! Tudzież każda wymówka na zatopienie się w lekturze jest dobra...). 

Niemniej, chciałabym Wam zaproponować lody. Obłędne! U nas zrobiły furorę - podałam je na urodzinach C., i to właśnie tych najwięcej zjedzono (a było pięć smaków do wyboru). Kilkukrotnie jadłam takie w lodziarniach, w końcu postanowiłam przygotować je w domu. Przepis od Doroty, nic w nim nie zmieniałam, bo jest idealny. Głęboki, lekko dymny smak karmelu podbity solą morską - ideał. Dla obawiających się tego połączenia - lody nie są słone, sól kontrastuje tylko, a jednocześnie uwypukla słodki smak. Dzięki niej lody zdobywają serca wszystkich - tradycjonalistów i tych żądnych nowych wrażeń. Nikt się im nie oprze, a wielu poprosi o dokładkę. Jeśli zaserwujecie je na deser nawet po sutym obiedzie, gwarantuję, że nikt nie zostawi resztek na talerzu. Czysta rozkosz! 

Nie wierzycie...?

Sprawdźcie koniecznie.

Lody karmelowe z solą morską

Składniki:

(na 1 l lodów)

• 200 g cukru
• 500 ml mleka
• 1/2 łyżeczki soli morskiej
• 250 ml śmietany kremówki (38%)
• 5 żółtek

Cukier wsypać do garnka o grubym dnie i podgrzewać, aż nabierze ciemnozłotej barwy (kolor powinien być głęboki, ale należy uważać, żeby karmel się nie przypalił), mieszając od czasu do czasu. Wlać mleko, podgrzewać, aż karmel się rozpuści. 

Żółtka ubić na puszystą, jasną masę. Powoli wlewać karmelowe mleko, cały czas mieszając. Przelać masę z powrotem do garnuszka, podgrzewać, cały czas mieszając, aż nieco sgętsnieje (nie gotować!). Posolić, ostudzić. 

Ostudzononą masę karmelową wymieszać z kremówką, schłodzić.

Przelać do maszyny do lodów, a gdy ta skończy pracę, do pojemnika na lody. Zamrozić.

Smacznego!

Ogólnie rzecz biorąc, mimo niesprzyjającej aury, nie mogę się powstrzymać przed kręceniem coraz to nowych lodów. Jest tyle możliwości, które kuszą mnie ogromnie. Najchętniej robiłabym co dzień inne, ale moja talia... No cóż, nie miałabym z nią więcej problemów, bo zaginęłaby bez wieści...

Nie tylko dla dzieci

Dorośli - generalnie rzecz biorąc - lubią torty. Wiadomo, nie codziennie, bo po pierwsze zdrowy rozsądek, a po drugie nawet największy łasuch by wymiękł, jakby miał dzień w dzień pałaszować kawał ciacha z obłędnie słodkim kremem. Niemniej, od czasu do czasu, każdy z nas z przyjemnością sięga po kawałek tortu. Oczywiście, preferencje są różne - krem maślany, śmietanowy, a może mus czekoladowy lub owocowy? Lekki biszkopt lub jakaś cięższa baza, albo dla odmiany beza. Owoce, karmel, orzechy - możliwości dodatków są nieograniczone. Każdy, nawet największy wybredziuch, znajdzie coś dla siebie. 

Ale co z dziećmi? Nie dla nich nieporęczne trójkąty, wszystko brudzące i lepiące kremy. Zjedzą łyżeczkę, może dwie i grzecznie podziękują, albo po prostu uciekną się bawić. Czym więc zadowolić wybredne podniebienia małych smakoszy? Odpowiedź jest, wbrew pozorom, prosta: babeczkami. Najlepiej w wersji mini. Takimi, które da się łatwo złapać w biegu, które nie wybrudzą wszystkiego i wszystkich, a najlepiej, żeby jeszcze były kolorowe. Takie maleństwa znikają w małych brzuszkach zaskakująco szybko, a i starsi biesiadnicy z przyjemnością sięgają po takie słodkości.

Te babeczki przygotowałam już niemal miesiąc temu, ale znów - jakoś nie było okazji o nich napisać. Szkoda, żeby przepały w czeluściach dysku, bo są naprawdę urocze i pyszne. Intensywnie kokosowa babeczka z delikatnie truskawkowym, bezowym kremem, który smakuje jak ciepłe lody. Dzieciaki je uwielbiają, a dorośli z rozrzewnieniem wspominają dawne czasy. Spróbujecie?

Mini muffinki kokosowe z bezą truskawkową

Składniki:

(na 24 sztuki)

• 170 g mąki pszennej
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• 1/8 łyżeczki soli
• 60 g cukru kokosowego
• 3 łyżki wiórków kokosowych
• 1 jajko
• 150 ml maślanki
• 45 ml oleju

beza truskawkowa:

• 2 białka
• 100 g truskawek
• 220 g cukru
• 2 łyżki wody
• kilka kropli czerwonego barwnika spożywczego w paście

dodatkowo:

• 2 łyżki wiórków kokosowych

Mąkę przesiać, wymieszać z proszkiem, solą, cukrem i wiórkami kokosowymi. Jajko roztrzepać, wymieszać z maślanką i olejem. Wlać mokre składniki do suchych, wymieszać tylko do połączenia składników.

Masę przelać do formy wyłożonej papilotkami.

Piec w 180 st. C. przez 20-25 minut.

Ostudzić.

Truskawki zmiksować blenderem na gładką masę. Mus razem z cukrem i wodą umieścić w garnuszku, podgrzewać, aż syrop osiągnie temperaturę 115 st. C. 

Białka ubić prawie na sztywno, powoli wlewać gorący syrop. Ubijać kolejne 10 minut, aż masa całkowicie ostygnie. Ewentualnie dodać barwnik, jeśli kolor wyjdzie zbyt blady.

Bezę przełożyć do woreczka cukierniczego z końcówką w kształcie gwiazdki. Wyciskać na muffinki, posypać wiórkami kokosowymi.

Smacznego!

Od razu przypomniałam sobie tamten kwietniowy dzień - znajomi, grill, słoneczko... Miło było.